Dialooggroep

Enkele ervaringen

(namen zijn fictief)

Dialoog inspiratie avond 18-03-2010

Op deze donderdagavond lieten we de deelnemers een filmpje op Youtube zien als aftrap van de avond. De Australiër Nick Vujicic is een wereldberoemde evangelist zonder armen en benen. Hij heeft alleen een “little drumstick” als voet zoals hij zelf zegt, want zijn hond verward het nogal eens met een kippenpootje. Nick is een bijzonder persoon. Positief als hij is maakt hij grapjes over zijn uiterlijk. Zo wilde hij zich graag eens onder de ketchup smeren en dan uit het water komen en “Krokodillen” brullen. Nick heeft naast zijn grapjes een krachtige religieuze boodschap: "God" staat boven je omstandigheden! 
Het filmpje geeft aan dat als je echt iets wil en passie toont dan kun je het ook. We zijn afgetrapt met de vraag waar krijg jij passie van in je privé of op het werk. Uiteraard leverde dit weer veel verschillende mooie verhalen op, waarbij het iedere keer weer boeiend is hoe divers wij mensen zijn. Nadat de talking stick een tweetal keer was rondgegaan hebben we even gepauzeerd. Na de pauze hebben we een meditatie gedaan, wat we proberen een rustmoment te laten zijn. Het bleek dat met name de nieuwe deelnemers veel gedachtes in hun hoofd hadden bij de meditatie en van rust geen sprake was.
Vervolgens hebben we een 1 op 1 dialoog gedaan. Eenieder koos een metgezel en ging 10 minuten dialoog aan met zijn/haar metgezel. Vervolgens was de andere persoon aan de beurt. Vooraf lijkt 10 minuten erg veel en schrikt deelnemers vaak af, echter praktijk leert dat 10 minuten praten of juist luisteren voorbij vliegen. Ook merkte men dat je dieper bij jezelf gaat in zo'n 1 op 1 dialoog. Voor een deelnemer waren de 10 minuten zelfs te kort en voeg of het verhaal nog even afgemaakt mocht worden, terwijl deze persoon vooraf het hardste riep dat de 10 minuten niet volgepraat zouden worden. Mooie aan deze vorm is dat deelnemers dieper bij zichzelf gaan en onbewust veel persoonlijker worden. Er worden zaken verteld die mensen echt raken en bezighouden, zaken waar ze enorm van houden. Dit sloot uiteindelijk goed aan bij het thema van de avond: Passie. 
Tot slot hebben we nog archetype kaartjes getrokken waar (toeval of niet) toch wel erg rake types bij zaten voor eenieder. We trokken types als advocaat, bemiddelaar, Don Juan, magisch kind etc. Uitleg archetypen: Het collectieve onbewuste bestaat volgens psycholoog Jung uit beelden die we geërfd hebben van onze voorouders. Net zoals we fysiek zijn opgenomen in het evolutieproces, zo evolueert ook de 'soort' mens verder, en dragen we via onze genen de ervaringen van ons voorgeslacht over aan de volgende generatie. Op die manier zouden we dus niet alleen fysieke kenmerken (haarkleur) en karakterkenmerken (driftig of rustig persoon) erven, maar ook de overlevingsmechanismen van onze voorouders. Via onze genen worden de overlevingsmechanismen doorgegeven die onze voorouders geholpen hebben om zich staande te houden in het leven; we erven de mechanismen die dienden om te overleven in de struggle for life, en die leidden tot de survival of the fittest. M.a.w.: we erven gedragsmogelijkheden die onze voorouders in staat stelden om succesvol te overleven. Die mechanismen zitten dus al als mogelijkheden in onze genen op het moment dat we geboren worden. Waar bestaan die overgeërfde gedragsmogelijkheden dan uit? Het zijn krachtige beelden die zich in ons collectieve onbewuste bevinden. Collectief, d.w.z. dat dit geen individuele mogelijkheden zijn, maar dat dit mogelijkheden, krachten zijn die we als menselijke soort in ons dragen. De inhouden van het collectieve onbewuste worden door Jung 'archetypen' genoemd.
Op het einde deden we nog een rondje om te polsen hoe de deelnemers de avond ervaren hebben. Voor de nieuwelingen was het toch wel verrassend wat zo'n avond met hun doet en het verrastte hen in positieve zin wat het met hen deed en hoe zo'n avond tot stand komt. Als conclusie kunnen we toch weer stellen dat het een mooie, enerverende avond was. We besloten de avond met een drankje en nog wat gezellig nakletsen. 

Nog enkele reacties van deelnemers:

 "De dialoogavond is iedere keer weer bijzonder om mee te maken. Geen één avond is hetzelfde."

"Ik verbaas me wat het bij je losmaakt."

"Ik ben er volgende keer weer bij en neem zeker vrienden mee. "

"Had niet gedacht dat ik dit zou vertellen, maar het voelt wel heel erg goed. "

"Deze avonden geven mij altijd weer energie en ik voel verbondenheid, iets wat ik andere mensen niet uitgelegd krijg." 
 

 ^TOP

Dialoog inspiratie avond 24-09-2009

Op deze donderdagavond hadden we als thema: Oordelen. Over alles wat we zien hebben we onze mening klaar: "Die lamp vind ik lelijk, die jongen is een nerd". Het lijkt wel of iedereen zijn mening niet onder stoelen of banken steekt: "Ik vind", "volgens mij" .... maar veel vaker worden dingen stelliger gesteld: "het is" ..., "jij bent" .... (negatief, kwetsend, kleinerend), "jij weet niet..." (diskwalificerend). Volgens de boeddhisten is dit niet goed, omdat we nooit het hele verhaal kennen. 'Door niet te oordelen schep je stilte in je geest'. Wij mensen oordelen over alles wat we zien, op die manier vormen we onze mening over de wereld en bepalen we onze identiteit.
Mensen vinden het erg belangrijk dat ze een mening hebben. Sommigen zijn zo vriendelijk die niet altijd te spuien, maar een mening vormen, hebben en uiten wordt in onze nederlandse cultuur heel belangrijk gevonden. Bijna een rechtvaardiging voor je identiteit: je bent pas iemand als je een mening hebt. Een wetmatigheid lijkt te zijn, hoe onbelangrijker onzekerder en weinig invloedrijker, hoe vaker, scherper, groter, negatiever en luider de mening, en vice versa: hoe belangrijker en volwassener de persoon, hoe minder vaak een mening, zachtere en vriendelijkere mening.

Toch is het goed om eens na te gaan of je terecht oordeelt over een persoon. Ken je het hele verhaal? Is je oordeel gebaseerd op waarheid of op aannames? Iemand die voorzichtiger is met zijn oordeel ontwikkelt een zachtere persoonlijkheid en straalt meer respect uit naar anderen. Want, als de oordelen zijn verdwenen blijft er liefde over, aldus Byron Katie, een schrijfster die zich heeft toegelegd op dit onderwerp.

Met deze inleiding begonnen we de avond, waarna we de talking stick rond lieten gaan om eens te beluisteren wat dit teweegbracht bij de deelnemers. Het bleek dat de deelnemers vanuit ervaring, normen en waarden veel gedachtes in hun hoofd hadden bij het zien van andere mensen en daardoor heel snel een oordeel klaar hebben over anderen. Ondanks dat ze dit weten blijkt het toch lastig om zonder oordeel naar iemand te kijken of luisteren. Na een tweetal rondes waarbij de talking stick rond is gegaan, nemen we een korte pauze en na de pauze doen we een korte meditatie om even tot jezelf te komen. Dit wordt ook zo door deelnemers ervaren. Vervolgens doen we nog een rondje met de talking stick. Om vervolgens met het trekken van bewustwordingskaartjes de avond op een leuke manier af te sluiten.

Op het einde doen we nog een rondje om te polsen hoe de deelnemers het onderwerp ervaren hebben. Voor de nieuwelingen was het toch wel verrassend wat zo'n avond met hun doet en het thema was leuk om eens over te praten. Ze hebben ook wel de indruk dat dit onderwerp vooral de dagen na deze avond wat teweeg zal brengen. Het was ook een onderwerp waarbij we snel geneigd zijn om vanuit ratio te praten. Voor Mark en mij was dit ook een nieuwe ervaring, omdat wij tot nu toe veelal onderwerpen, dialoogavonden hebben gehad waarbij het gevoel van deelnemers werd aangesproken. Praten vanuit je buikgevoel, hetgeen je hart je ingeeft. Dit was echter een avond die deelnemers heel erg tot denken aanzette en waarbij vanuit ratio men probeerde te verklaren waarom men oordelen heeft. Ook nu bleek dus weer eens overduidelijk dat elke avond anders is en tevens wat het met je doet.  Leuk om te ervaren!

Nog enkele reacties van deelnemers:

 De dialoogavond was weer heel anders dan de andere 2 keer dat ik erbij was, maar als ik eraan terug denk dan overheerst toch weer het gevoel van op een heel relaxte manier actief geweest te zijn. Het is leuk en interessant om nieuwe mensen op deze manier te ontmoeten en een stukje te kunnen delen. Ook dit keer waren er weer interessante mensen. Ik kan deze keer niet zeggen dat het thema nog heel erg heeft nagewerkt de dagen erna. Dat was met de thema-avond Knuffelen wel anders. Dat werkt nu nog steeds na en zal niet meer verdwijnen denk ik. Maar toch werkt de avond zelf nog wel na. Ik blijf het een beetje “onderhoud voor de ziel” vinden, zoals sport onderhoud voor je lichaam is. Een beetje lichter en ook wat bewuster voel ik me de dagen erna. En ik hou van complimentjes geven en zeg zodoende: ik vind echt dat Mark en jij voor een heel welkom en open sfeertje zorgen, lekker is dat!

 
Bedankt voor het gezellige avondje en zeker tot een volgende keer. ^TOP

Dialoogavond 18-06-2009

Met gezelschap van 10 mensen starten we in onze talking circle, waarbij we puur intuïtief als onderwerp "De kunst van knuffelen" hebben gekozen.
 
"Analyseren gebeurt vanuit de gedachten, knuffelen vanuit het hart. De gedachten zijn de oorzaak van alle ziektes, en het hart is de bron van alle genezing.
Men heeft het nodig om nodig te zijn. Dit is één van de fundamentele behoeften van de mens. Als niemand je nodig heeft, begin je te sterven. Als je niet het gevoel hebt belangrijk te zijn voor iemand anders, op z’n minst voor één iemand dan wordt je hele leven onbelangrijk. Daarom is liefde de beste therapie die er is.
De wereld heeft therapie nodig, omdat ze de liefde mist. In een liefdevolle wereld zal totaal geen therapie nodig zijn; liefde is genoeg, meer dan genoeg. Knuffelen is alleen een gebaar van liefde, warmte en genegenheid. Het gevoel van warmte van de andere persoon zal veel ziektes in je doen smelten, smelten zoals ijs, koud ego. Het maakt je weer kind.
Zoals het lichaam eten nodig heeft, heeft de ziel liefde nodig. Je kunt een kind alle fysieke dingen geven, maar als de knuffel ontbreekt, zal het kind nooit tot een compleet mens opgroeien. Het kind zal zich diep van binnen ongelukkig, onbelangrijk, afgewezen en genegeerd voelen."
 
Hierboven een deel van de tekst weergegeven waarmee Mark geprobeerd heeft duidelijk te maken dat knuffelen een vereiste is voor een mooi leven. Het onderwerp lijkt soms bijna in de taboesfeer te hangen en voor veel mensen (lees volwassenen) en zo ook de deelnemers van deze avond voelt het knuffelen als onwennig en komt het buiten hun comfortzone. Echter als je ze meerdere keren een knuffel laat geven aan een willekeurig iemand, zal de conclusie altijd zijn dat het toch wel goed voelt. Na een 1e ronde met de talking stick om te praten over wat knuffelen en het krijgen en geven van warmte met je doet, zijn we daadwerkelijk eenieder van de groep gaan knuffelen. Voor de een voelt het vertrouwt en voor de ander nog heel erg onwennig. Leuke ervaring!
 
Na een tweede ronde met de talking stick waarbij wederom over eigen gevoelens werd gesproken, hebben we een korte pauze ingelast. Daarna heerlijk ontspannen middels een meditatie en tot slot inzichtkaartjes getrokken. Iedere keer valt weer op dat veel deelnemers een kaartje trekken die volledig bij die persoon past en sterker nog vaak terugpakt op hetgeen door hem/haar die avond is verteld. Zo was een dame aan het vertellen over dat ze bezig was meer naar haar eigen ik te luisteren en sterker voor haarzelf op te komen. Juist deze dame trekt een kaartje waarbij de boodschap is dat ze meer op zichzelf moet vertrouwen. Met de uitleg dat zij de enige is die het juist aanvoelt.
 
Op het einde vraagt Mark of eenieder in één woord wil aangeven wat de avond met hem/haar deed. Hierop kwamen woorden als verhelderend, inspirerend, warmte, thuiskomen, super naar voren. Leuk was om te horen dat één van de deelnemers aangaf dat als hij geweten had dat het over knuffelen ging, hij niet was gekomen. Maar nu hij de avond mee ervaren had, dit voor geen goud had willen missen.
 
Na het slotrondje gemaakt te hebben zag je blije gezichten en deelnemers die elkaar uit eigen beweging gingen huggen. De onwennigheid was bij de meeste weggevloeid. Deelnemers gaven ook aan dat ze de verbondenheid voelde, terwijl ze zich anderzijds (vanuit ratio) realiseerde dat de mensen uit de groep in principe vreemden van elkaar zijn.
 
Reacties van deelnemers:
- Vanavond heleboel eye-openers gekregen en wil er vooral iets mee gaan doen. Ga het in mijn dagelijkse leven gewoonweg doen.
- Ik ga nu zeker mijn vader knuffelen!
- Het was een mooie avond! Ik voel me heel goed nu (licht en vrolijk), thanks...! We gaan zeker nog een keertje terug komen! Het is echt super wat jij en Mark doen... Ben maar trots op jezelf dat jullie zoiets door kunnen geven!
- Wat een mooie belevenis! Hoe bijzonder is het om op zo'n avond antwoorden en bevestigingen te krijgen van gedachten en gevoelens die je bezighouden. Zo blijkt maar eens te meer dat ik inderdaad boven op de drempel sta en me met de flow moet laten meegaan. Kortom vertrouwen op mijn gevoel en gewoon doen.

   ^TOP

Dialoogavond 11-12-2008
Op deze donderdagavond hadden we als thema: Goede voornemens. Bijna iedereen heeft ze rond de jaarwisseling: goede voornemens. We willen in het nieuwe jaar een paar kilo afvallen, minder drinken, meer bewegen, een andere baan zoeken, geduldiger voor onze kinderen zijn, liever voor onze partner, vaker 'nee' zeggen tegen onze baas of stoppen met roken. Toch blijkt uit onderzoek dat na een half jaar meer dan de helft van de mensen teruggevallen is in het oude gedrag. Slechts een op de vijf houdt zich na 2 jaar nog aan mooie plannen. Gewoonten zijn niet zo gemakkelijk af te leren. Dat is keihard werken. Een vraag in deze context is waarom wij een mijlpaal als Oud en Nieuw nodig hebben om een goed voornemen te beginnen? Met deze gespreksstof in gedachte een ervaring van een van de deelnemers.

Na er al veel over gehoord en gelezen te hebben ging ik op 11 december voor het eerst naar de dialoogavond. Facilitator Mark begon de avond door een uitleg te geven, voornamelijk aan mij omdat ik enige   “nieuwkomer” was. Door de warme welkomst van Mark voelde ik meteen welkom en was ik benieuwd naar wat ik die avond zou ervaren. Het thema van de avond was “ goede voornemens” .   Daarnaast hebben het o.a. ook gehad over dingen die we juist niet in 2009 wilden doen, (on)voorwaardelijke liefde en teleurgesteld zijn in  jezelf. We waren met een klein groepje mensen. Dit vond ik wel prettig omdat je dan meer over iemand te weten komt. Het speciale vond ik dat we volgens mij allemaal totaal verschillende levens hebben, maar ondanks dat goed naar elkaar luisterden. Je kent elkaar niet, maar door de prettige sfeer die er heerst had ik er geen problemen mee persoonlijke dingen te vertellen. De “ talking stick” bracht een bepaalde rust omdat je daardoor zeker wist dat je kon praten zonder in de rede gevallen te worden. Dit was ook wel eens moeilijk omdat ik geneigd ben iemand tussen door iets te vragen of aan te vullen. Mark heeft ook nog een verhaal voorgelezen, daarop konden we allemaal reageren. Ook hebben we samen gemediteerd. Met dit laatste had ik zelf wel moeite. Als ik veel bij mijn ademhaling nadenk weet ik spontaan niet meer hoe het moet. Dit is denk ik een kwestie van blijven proberen. We hebben ook nog 2x kaartjes getrokken. Toeval bestaat niet, want het bleek dat de meeste van ons erg toepasselijke kaarten trokken. Hierdoor werd ik geconfronteerd met bepaalde eigenschappen van mezelf. Ik trok bvb een kaartje met dominant zijn erop. Ik ben, ook na de avond, meer over mezelf na gaan denken.

Kortom een hele bijzondere avond. Vooral bijzonder dat er naar je geluisterd wordt, zonder dat er een oordeel gegeven wordt.Wat ik ook apart vond was dat de stiltes die tijdens de avond vielen geen ongemakkelijker stiltes waren maar een moment van “ bezinning”. Waarbij degene die aan het woord was rustig naar woorden kon zoeken. De tijd ging erg snel. Voor ik het wist was het tegen 23.00 uur en ging ik met een mooie ervaring rijker, en meer zelfkennis, naar huis.

   ^TOP

Dialoogavond 20-11-2008

Op deze donderdagavond hadden we als thema comfortzone. Comfortzone is de zone waar jij je comfortabel en op je gemakt voelt. De mensen weten wat ze aan jou hebben en jij weet wat je aan hun hebt. De rollen zijn verdeeld, iedereen weet waar hij aan toe is. Probleem hierbij is alleen dat je niet verder komt. Jij doet wat je altijd al deed en dit doe je met dezelfde mensen waar je het altijd mee deed. Je bent het sociale equivalent geworden van een zitzak. Je eet dezelfde chips, op dezelfde bank terwijl je naar hetzelfde tv programma kijkt. Heel comfortabel, maar je komt geen snars verder. Heel veilig, maar ook saai. Je zit in een routine, die zich keer op keer afdraait, waar je de uitkomst al van weet. Vreselijk saai, volledig on-inspirerend, eigenlijk deprimerend te noemen. Dit is niet wat jij wilt. Jij zou niet bij deze dialoogavond zijn als je niet continu wilt blijven groeien en je grenzen verleggen. Jij wilt voelen dat je leeft, het leven vol tegemoet treden. Niet in vastgesleten patronen je leven op automatische piloot afdraaien. Daarom ben je waarschijnlijk hier.

Op deze manier hebben we dit onderwerp kort gezegd gebracht. Iedereen had mooie voorbeelden hoe hij/zij in zijn comfortzone zat en soms de grenzen hiervan opzocht.  Een dame werd in het dagelijks leven regelmatig met grenzen van haar comfortzone geconfronteerd. Wat haar daarbij helpt is de metafoor dat zij de hemel was en de moeilijkheden of grenzen van haar comfortzone als wolkjes zag. Zodra ze zich dit visualiseerde kon ze heel de wereld weer aan. De wolkjes zouden vroeg of laat toch wel weer weg wegdrijven. Andere deelnemer gaf aan dat ze lange tijd bezig is geweest om de veiligheid, maar ook rust in zichzelf te zoeken. Als je die vind heb je namelijk pas een comfortzone waar jij je comfortabel bij voelt. Het uit haar comfortzone treden was niet zo’n probleem, maar meer het in een comfortzone je gemakkelijk voelen i.p.v. telkens onrust ervaren. Mooie benadering van je comfortzone, want dit is niet zo zeer de grenzen opzoeken om je comfortzone te overstijgen. Maar meer je veilig en rustig voelen binnen je ogenschijnlijke comfortzone. Weer een andere deelnemer gaf aan dat een droomvakantie uiteindelijk uitliep op een drama, vanwege het feit dat heimwee en zich niet comfortabel voelen in de vreemde omgeving haar tot wanhoop dreven. Ook kwam bij diverse deelnemers naar bov en dat ze zich niet comfortabel voelen in een lift. Door nu toch nog in een lift te gaan hadden ze hun comfortzone uitgebreid. Diverse deelnemers waren  voor de eerste keer aanwezig bij de dialoogavond.  Iedere keer weer mooi om te zien voor ons als facilitators dat deze mensen heel onwennig binnenkomen, maar met een goed gevoel n aar buiten gaan. Met betrekking tot het thema van de avond kun je zeggen dat zij zich door deel te nemen buiten hun comfortzone begaven, wat op zich te waarderen is. Naast het feit dat deze eerste deelnemers keer op keer uitspreken dat zij de avond als prettig ervaren, geeft het hun inzichten en beginnen bepaalde zaken uit heden of verleden bij hun op te borrelen.  Hierdoor maken ze vaak onbewust een verdieping bij zichzelf, wat een mooi kadootje is wat ze op zo'n avond meekrijgen.  Naast dit doet het proces, wat wij op gang brengen op onze avond, haar werk na onze avond. Deelnemers gaan dan aan hun veranderingsproces werken, waardoor ze groeien in hun ontwikkeling als mens.

Na een paar rondes in de talking circle hebben we na de pauze een meditatie gedaan om deelnemers rust te geven en te laten ervaren wat stilte met hun doet.  Tot slot zijn we geëindigd met het trekken van een tweetal kaartjes. Deze kaartjes bevatten eigenschappen die op jou betrekking hebben.  Ik trok een kaartje met mijn positieve eigenschappen Rust en Stilte, wat ik inderdaad van nature ben. Op het andere kaartje staan de eigenschappen waar je aan kunt werken. Deze bevatten bij mij de woorden Onverantwoordelijk en Roekeloos. Afgelopen jaar als vrijgezel kun je bij mij omschrijven met deze woorden. Ook als je kijkt naar wat andere deelnemers aan treffende woorden voor zichzelf trokken middels het kaartje kun je je de vraag stellen: is het toeval of  bestaat dit juist niet?

Reacties van deelnemers:

Ik vond de dialoogavond wederom erg waardevol, omdat dit voor mij de enige manier is dat ik in alle rust zaken op me laat inwerken. Inzichten meekrijg van anderen en dit soort momenten zich in dagelijks leven niet echt voor doen. Los hiervan is het altijd weer leuk om deel te nemen en verrassend hoe de avond verloopt.

Bedankt voor de zinvolle avond gisteren. Ik ben heel blij met de directe reacties die ik kreeg. Dat had ik niet verwacht. Dus dat napraten was voor mij heel waardevol. Leuke mensen kunnen ontmoeten en fijn was dat ze meteen zo open reageren en zo betrokken met me zijn.

 

   ^TOP

Dialoogavond 18-10-2007
 

Op deze donderdagavond hadden we als thema luisteren. Ik kan wel zeggen dat dit de deelnemers behoorlijk raakt en hun flink aan het denken heeft gezet. Wat is luisteren voor jou? Wachten tot iemand stopt met praten, zodat jij je verhaal kwijt kunt. Het je eigen mening, vooroordeel geven of is luisteren het daadwerklijk in iemand anders te verplaatsen, waarbij je niet met zgn wijze raad komt, waar persoon in kwestie niet op zit te wachten. Maar enkel het verhaal aanhoort van de ander en als deze concreet om advies vraagt pas iets zegt.
Dit is in het kort geschetst hoe we dit interessante onderwerp op deze avond gebracht hebben. Mooi was te horen dat een personeelsadviseur tot het besef kwam dat hij eens minder advies moest geven en wat meer moest luisteren in zijn job. Hij had lang met de gedachte rondgelopen dat hij juist advies moest geven als adviseur, maar kwam laatste tijd steeds meer achter dat luisteren oftewel de ander zijn/haar verhaal laten doen zeker zo belangrijk is. Ook in zijn relatie moest hij wat vaker beter luisteren gaf hij oprecht aan, dat zou een hoop ergernis schelen.
Verder kom ik elke keer weer achter dat het best lastig is weer te geven wat zo'n avond met mensen doet. Het heeft toch ook met gevoel te maken op zo'n avond en dat is altijd lastig weg te schrijven zonder een oeverloos verhaal van te maken. De deelnemers waren allemaal voor de eerste keer aanwezig bij de dialoogavond. Ze ervaarde het allen als iets bijzonders en het zette ze op die avond al heel erg tot denken aan.Het vrijelijk kunnen uitspreken op de avond werd weer eens als zeer prettig ervaren. Deelnemers zijn iedere keer weer verrast dat dit zo fijn is en zoveel rust geeft. Ook gaan deze nieuwe deelnemers daardoor weer diep bij zichzelf van binnen, waardoor het voor deelnemers ( maar ook voor mij als facilitator) telkens weer een kadootje is wat ze op zo'n avond meekrijgen.  Naast dit doet het proces, wat wij op gang brengen op onze avond, haar werk na onze avond. Deelnemers gaan dan aan hun veranderingsproces werken, waardoor ze groeien in hun ontwikkeling als mens. Deze persoonlijke groei gaat ogenschijnlijk ongemerkt, maar is een kadootje wat ik iedereen kan aanbevelen.

Op het einde van de avond, na diverse talking circles gedaan te hebben, hebben we nog een inzichtkaart getrokken die zou gelden voor de dagen na de avond. Ik trok een kaart met als titel: Liefde voor jezelf, waarin verder stond dat ik mezelf wat meer rust moest gunnen en van mezelf moest houden door diverse positieve dingen over mezelf op te schrijven. Ik mocht rustig zeggen dat ik er goed uitzag, veel werk kan verzetten , een krachtige persoonlijkheid ben en zo nog wat complimenteuze zaken die ik mezelf zou mogen vertellen.
Ik had die avond (facilitators doen nl zelf ook gewoon mee) heel veel gesproken over het feit dat ik veel te veel deed en wel gelukkig was, maar daarin doorsloeg. Wilde wat rust voor mezelf en moet meer NEE verkopen, ondanks dat ik bijna alle activiteiten leuk vind. Beter 5 dingen goed doen en veel plezier aan hebben. Als 20 dingen doen en ook hieraan plezier hebben. Maar waarschijnlijk niet echt intens ervan kunnen genieten, omdat je alweer 5 activiteiten verder bent. Trek ik een kaart die daar helemaal op aan sluit. Ook de andere deelnemers schrokken van de getrokken kaarten. Verbazingwekkend hoe typerend dat die bij eenieder paste. De vraag duikt hier op of toeval bestaat of juist niet ?

Reactie van één van de deelnemers:

Ik vond de dialoog van gisteren erg waardevol, vooral het luisteren, want dat doe je tegenwoordig niet zo snel meer (ik althans). En in tegenstelling tot ik vaak denk, ik wil er snelheid in brengen: snel afkappen, gauw een advies, om er achteraf achter te komen dat die snelheid mij geen rust geeft, maar juist onrust, je blijft malen. En ik was gisteren na al dat luisteren, erg rustig, kon trouwens ook heel makkelijk inslapen.

Dialoogavond 22-03-2007                                                       ^TOP

Deze avond gaan we volgens Mark een unieke ervaring meemaken. Deze keer geen onderwerp als intro maar een klankschalenmeditatie alvorens we beginnen met de talking-circle. Mark gaat eerst bij alle deelnemers de klankschalen dichtbij houden, zodat je de trillingen van de klankschaal door je lichaam voelt. Vervolgens gaat hij een verhaal voorlezen en tegelijkertijd op de klankschalen slaan. Dit alles ondergaan we met onze ogen gesloten en we horen en voelen daardoor de trillingen nog heviger. Het verhaal zet je tot denken aan en brengt emoties los bij sommige deelnemers. Bij mijzelf gaan veel emoties door mijn hoofd die op relationeel vlak liggen en mij weer terug op aarde zetten.

Na deze unieke en toch ook zeker rustgevende ervaring starten we met de talking circle. Zoals altijd heeft iedere deelnemer genoeg gespreksstof en ieder draagt nieuwe onderwerpen aan die hem/haar bezighouden. Heel mooi om te horen en wat mij telkens weer beroerd is het feit dat deelnemers zaken vertellen over hun leven, waarbij ze zelf het antwoord of de weg naar een oplossing al aandragen. Dit leid bij de deelnemers tot tevredenheid, omdat ze voor zichzelf een weg bepalen. Hieronder een mooi voorbeeld van een deelnemer die op haar weblog op een leuke wijze verteld wat ik bedoel te zeggen.

Verhaal weblog: Ren je rot
Marja heeft het druk, heel druk, té druk! En wat kan ik er aan doen? Nou, dat weet ik dus nog niet precies. Het is wel zo dat er nu even een heleboel dingen tegelijk spelen, die (als het goed is) straks weer wegvallen. Maar op dit moment heb ik echt het gevoel in een niet-te-stoppen-TGV-trein te zitten, die à zo’n 200 km/u maar doorraast en ik heb geen tijd om uit te stappen….dus ik ga maar gewoon mee door naar het volgende station. Ken je dat? Hopelijk niet voor je, want ik kan je vertellen…..het is niet leuk. En de enige die er iets aan kan veranderen ben ikzelf. Het was dus weer hoogtijd voor een avondje dialoog…..met mezelf. En gelukkig was er gisteravond weer zoiets georganiseerd. Even pas op de plaats en even een soort van analyse met jezelf. (voor geïnteresseerden klik es op Dialoog die is toegevoegd bij ‘links’) Gisteren werd me weer heel duidelijk dat ik op mezelf moet passen en beter moet nadenken over hoe ik m’n leventje/tijd indeel. Iets vaker voor mezelf kiezen ipv de rest, is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben nu éénmaal zo’n regelmens, zo’n zorgmiep, zo’n “oh-kom-maar-ik-doe-het-wel-even”-type. En hoe verander je dat? Da’s verdomd moeilijk……maar ik kan ook niet langer in die TGV blijven zitten. Er moet dus iets veranderen……en laat ik nou vanochtend als eerste een mailtje van vriendin Mar10e lezen, waarin ze het idee oppert om weer eens een “verwen-mama-dag” in te plannen!!! Ik zeg……YES YES YES YES……ook een soort van ‘ren-je-rot’ maar dan naar de massage-tafels.

Dialoogavond 16-11-2006                                                            ^TOP

 
We zijn de avond begonnen met 7 mensen en we zijn gestart in één cirkel, waarbij Mark een verhaal deed of je een trekker (backpacker die weinig meeneemt) of een reiziger (luxe toerist die alles in zijn koffer duwt, bang dat hij/zij is iets vergeten te zijn) bent. Na circa 25 minuten inleiding hebben we 5 minuten stilte gehouden met de ogen gesloten, met op de achtergrond golven van de zee en piepen van dolfijnen. Tijdens deze stilte kun je de drukte van de dag wegpoetsen en even tot rust komen. Daarna heb ik de dialoogregels uitgelegd en zijn we van start gegaan. Tijdens de dialoog komen hele verrassende dingen naar boven bij de mensen.

Mark en ik kregen ook een geweldig compliment van een deelnemer die zei dat ze door onze dialoogavonden 180 graden anders in het leven was komen te staan en wel ten positieve en daar was ze ons heel dankbaar voor. Mooi om te horen en daarmee wetende dat je met dit werk andere mensen op weg helpt in hun reis door het leven!

Iemand anders was er voor de eerste keer en wist niet wat ze moest vertellen, zei ze. Je kon de 'pijn' en het graag van zich af willen praten van haar gezicht aflezen, maar ze was er nog niet klaar voor. Naarmate de avond vorderde kreeg ze het steeds slechter en toen Mark een gedicht voorlas, brak ze. Ze kon het niet opbrengen haar verhaal te doen, maar in onze ogen is de eerste stap voor haarzelf gezet. Leuk maar ook wonderbaarlijk is dat de deelnemers het allemaal zelf op zo'n avond doen door zaken uit te spreken en dat andere mensen luisteren zonder te onderbreken.

Na de pauze hebben we nog een stilte genomen van 10 minuten met hele rustige achtergrondmuziek, waarbij eenieder zijn/haar gedachten de vrije loop kan laten gaan. Dit geeft een ontspannen gevoel na afloop. Na de stiltepauze hebben we nog een korte ronde gedaan, waarbij mensen een korte boodschap konden meegeven. Tot slot hebben we nog even lekker gedanst op muziek, om even te ontspannen. Vervolgens ging iedereen met een goed gevoel uit de zaal en gaf te kennen blij te zijn dat ze geweest waren. Mooi om te horen, omdat vooraf twee deelnemers al stonden van dat ze zo moe waren. Toen nog even een borrel drinken met elkaar en vervolgens een knuffel, waarna we afspraken om elkaar 13 december weer te zien.

Zowel ik als Mark en de deelnemers konden constateren dat we ontzettend veel energie hadden gekregen van de avond en de mooie momenten die we met elkaar hadden.

Dialoogavond 05-01-2006                                                     ^TOP

Wat leuk om te horen van je ervaringen. En extra leuk als dat onverwachts op je pad komt. Verder vond ik het ontzettend mooi omschreven door jou waar het om gaat bij dialoog.

Wat mij het meest is bijgebleven is dat het vooral gaat om luisteren en met de talking stick vanuit jezelf spreken, met respect in een veilige en vertrouwelijke setting. Verder dat, of je nou veel traumadingen hebt meegemaakt die verwerkt moeten worden, of je loopt ‘gewoon’ rond met levensvragen die wij onszelf allemaal ergens wel stellen, voor iedereen gaat het basic om dezelfde universele dingen: waarden als liefde, respect, eerlijkheid, begrepen willen voelen, en vooral ook het ‘uit je (rationele) hoofd’ en ‘in je hart’ komen, om de balans mentaal (brein), fysiek, hart en ziel te vinden.

Wij geven nu trainingen en mensen die daar nieuwsgierig naar zijn vertel ik nagenoeg hetzelfde als wat jij hierboven hebt beschreven.

21 december hebben we de 1e training gegeven voor 5 mensen en 18 januari doen we de volgende. Als je zin hebt mag je uiteraard gerust een keer langskomen.

Hoe is het gegaan de 21e? Mark, Nathalie en ik hebben met drieën de avond verzorgd en de wisselwerking ging heel natuurlijk, waarbij we begonnen zijn met een inleiding hoe wij hiertoe gekomen zijn en wat we willen uitdragen( start was om 20.00). Tijdens deze inleiding circa 20 minuutjes hebben even tussendoor de massage op de rug gedaan, zodat mensen voelen wat verbinding is.

Vervolgens zijn we na half uurtje begonnen met één cirkel gezien de geringe omvang ( we wilde aanvankelijk opsplitsen). Voor aanvang heb ik iedereen elkaar de hand laten geven in de cirkel en even de ogen laten sluiten om weer die verbinding en vertrouwen te creëren. Daarna zijn we zelf afgetrapt en waren de deelnemers ( ondanks de huivering en spanning) toch heel open de eerste ronde. Toen hebben we meteen een tweede ronde achter aan gedaan tot circa 22.00. Korte pauze en na de pauze heb ik een gedicht voorgelezen van Marieke de Vrij ( titel: aan wie dan wel ). Vervolgens korte ronde waarin men dingen kwijt kon en meteen mocht vertellen wat ze ervaren hadden. Dat was heel erg positief. Een dame gaf aan dat ze voor haar gevoel 10 keer opener was geweest als ze bij aanvang dacht te zijn. Ze gaf aan dat de sfeer van vertrouwen die er heerst in combinatie met echt luisteren van de overigen haar zover had gebracht dat ze heel open werd voor haar doen. Dat gold evengoed voor de anderen.

Verder hoorden we dat een man een nacht niet had kunnen slapen, zoveel had het teweeg gebracht. De vrouw van een andere deelnemer gaf aan dat ze graag weer € 7.50 wilde betalen want ze had een “nieuwe” man thuisgekregen. Voor jouw beeldvorming het thema van de avond was min of meer knuffelen geworden, doordat een man daar heel erg diep op in ging en de rest van de groep met eigen ervaringen kwam en vooral ook het gemis in het dagelijkse leven hiervan.

Kortom het heeft de deelnemers heel erg tot denken aangezet en ze vonden het een zeer leuke avond. We zijn geëindigd met een stevige hug, mede omdat een dame dit in het dagelijkse leven niet durfde.

Uiteraard waren wij door deze ervaring superenthousiast geworden voor volgende sessie en we kijken met zijn drieën nu al uit naar de 18e. We hebben het eerste halfjaar 2006 al maandelijks avonden vastgelegd in onze agenda.       

20-01-2006 twee dagen na de 2e dialoogavond            ^TOP

Ilse gaf op mijn werk gisteren aan dat ze het als heel bijzonder ervaren had en de volgende keer, mits haar man thuis is, zeker weer wil deelnemen. Had in haar omgeving ook nog wel mensen die hiervoor in aanmerking kunnen komen. Alleen gaf ze aan dat dit voor haar negatief kan werken, omdat ze dan mogelijk niet meer "open" durft te zijn op onze dialoogavond.

Ze had ook een tip: bij aanvang een korte meditatie of ademhalingsoefening te doen om zo rust te creëren bij mensen. Zij gaf aan best wel gespannen te zijn en toen jij vroeg om de ogen te sluiten voor het verhaal wat je ging op lezen had ze het flink in haar schouders (spannning). Voor haar zou het helpen als we een korte ontspanningsoefening zouden doen. Hierdoor zou ze meer innerlijke rust hebben. Moeten we eens over nadenken.

Piet heb ik gisteravond gesproken en ook hij was nog steeds enthousiast. Ik merk wel dat hij nog heel erg zoekende is wat hij nu wel of niet mag zeggen in de talking circle. Gisteren onder het lopen nog eens uitgelegd dat hij vrij is in wat hij wil zeggen en wat niet, maar dat hij in principe geen oordeel mag geven. Maar uiteraard wel zijn levenslessen op sommige gebieden mag vertellen, waar andere baat bij zouden kunnen hebben.

Nathalie, complimenten voor je aanpak in je talking circle.

Volgens mij hebben we een succesformule te pakken, wat ons en de deelnemers veel energie oplevert. Alhoewel ik woensdagnacht niet goed geslapen heb. De avond had toch behoorlijke impact op me gehad. Vooral het verhaal van Mieke heeft me aangegrepen. Ik heb hier een goede rol ingenomen door geen advies neer te gaan leggen, maar een ervaring vanuit mijn nicht te vertellen en haar in haar waarde laten. Het mooie was dat Mieke in eerste instantie het verhaal niet durfde te vertellen, maar bij een volgende ronde ze zich zo veilig voelde dat ze het toch ging vertellen. Een mooier compliment kun je niet krijgen als facilitator.

Wel constateer ik voor mezelf dat ik als facilitator een zware rol had maar dit in mijn ogen goed heb opgepakt en op de juiste wijze gereageerd heb. Tevens heb ik op natuurlijke wijze gedurende de talking circle de onderwerpen geswitched, zodat we ook zeker gelachen en over leuke dingen in het leven gesproken hebben. Ik ben gaan vertellen dat je ook van simpele zaken kunt genieten. En dat je moet proberen in het NU te leven, waarbij ik heel goed besef en ook uitgesproken heb dat dit niet altijd meevalt, omdat je sommige ervaringen niet zomaar loslaat en meezeult in je leven.

Maar je kunt desondanks toch genieten van de simpele dingen in het leven bvb de vogeltjes die ’s morgens lekker fluiten, waardoor je weer aan een mooie dag begint. Ook een verhaal verteld over naar het bos gaan met de  kinderen en naar gekleurde paddestoelen op zoek gaan en ze vinden, zelfs mooiere dan je van tevoren had gedacht.

Dialoogavond 22-12-2005                                                          ^TOP

En de dialoogavond... kunnen we er niet een knuffelavond van gaan maken?? Nee grapje hoor. Het heeft me wel aan het denken gezet en ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo goed heb geslapen. Toch nog nagedacht over hetgeen gisteren is gebeurd. Ik vond het overigens een aparte ervaring.

Over wat ik gisteren zei over agenda punten, daar bedoelde ik mee bijvoorbeeld dat jullie handvaten geven waarover wij het kunnen gaan hebben, zoals jij al zei het praten over hobby's of over politieke kwesties of iets dergelijks. De boventoon is dat er heel veel over de relatiesfeer wordt gesproken met alle emoties vandien. Begrijpelijk want dit is wat IK persoonlijk meemaak. En je leert wat andere personen meemaken. In ieder geval wil ik graag als ik niet bezet ben de volgende "sessie" meemaken. Ben benieuwd waarover het dan gaat.

Reactie

Goed om te horen dat het je tot denken heeft aangezet. We gaan vooralsnog geen onderwerpen inzetten, maar laten aan de groep over wat men wil bespreken. Eenieder is vrij om te praten waarover hij wil.  Ervaring leert dat dit toch heel verschillende gesprekken kunnen zijn, die wel veelal op menselijk, relatieniveau, privé en werk liggen. Maar mensen hebben bij eerdere training ook verteld waar hun hart ligt ( hobby in dit geval).

Het staat jou ook vrij om volgende keer over een hobby of onderwerp te vertellen wat jou op dat moment bezighoudt, waar je hart ligt en waarom. Als de groep dit interessant vindt dan gaan anderen daar vanzelf op door als ze de stok krijgen.

Als blijkt na enkele sessies dat veelal dezelfde mensen komen dan gaan we onderwerpen inbrengen, maar wij vinden dat nog te vroeg en zoals hierboven al aangegeven leert ervaring ons dat iedere talkingcircle weer andere gespreksonderwerpen oplevert. Gisteren begon Piet over knuffelen en ik nam het over, maar ook anderen gingen daar op door.

Het gaat erom wat jou bezighoudt en waar jou hart ligt of juist niet en wat voor gedrag je dan vertoont. Je krijgt hierdoor meer inzicht in jezelf en weet dan ook beter waarom je reageert zoals je reageert in bepaalde situaties. Dit kan in beginsel heel confronterend zijn voor jou, maar je zult uiteindelijk hierdoor groeien in je eigen ontwikkeling. 

Verder is het empathisch luisteren heel belangrijk en dat is heel erg moeilijk, omdat jij ( en anderen) heel snel je ideeën, adviezen en vooroordelen aan de ander wilt opdringen. Echter een andere persoon zit daar vaak helemaal niet op te wachten. Die wil zijn/haar verhaal kwijt en heeft zelf vaak het antwoord al voorhanden, maar vind het bovenal gewoon prettig om aangehoord te worden.

Hopelijk is het duidelijk wat ik bedoel te zeggen en 18 januari ben je vrij om te komen. Indien je komt wel graag een email sturen naar dialooggroep voor aanmelding.

Dialooggroep © 2007 HomeDialoogHoe? • ErvaringenArtikelenFAQsContactPrincipesLinks

DialoogavondenRoutebeschrijving

footer image footer image