Dialooggroep

Talking Stick

De talking-stick is al eeuwen lang door vele Indiaanse stammen als slechts een middel voor onpartijdig verhoor gebruikt. De talking-stick werd gewoonlijk in Raad cirkels gebruikt om te duiden wie het recht had te spreken. Wanneer er zich serieuze kwesties voor de Raad aandiende, nam de leidende oudere de talking-stick en startte de discussie. Als hij dan klaar was met wat hij wilde zeggen bood hij de talking-stick aan en om het even wie dan wenste na hem te spreken kon de talking-stick nemen. Op deze manier werd de stok van een individu tot een andere voorbijgegaan tot iedereen die wenste te spreken dit had gedaan. De stok werd daarna terug gegeven aan de leidende oudere om de goede orde te bewaken.

Zo ook gingen de Indianen bijvoorbeeld pas op bizonjacht nadat ze al hun twijfels in een kring in de TIPI (tent) met elkaar hadden gedeeld: hoe groot is het gebied? Hoe gedragen we ons in het gebied van de bizon? Kan ik op jou, kun jij op mij rekenen? Wat zijn jouw en mijn sterke en zwakke punten? Dan pas ben je immers sterk als team, dan pas kun je met gerust hart en krachtig gemoed de uitdaging aangaan. 

Sommige stammen gebruikten een talking feather (praat veer) in plaats van een talking stick. Andere stammen gebruikte een vredespijp, een ‘Wampum’ riem, een heilige schaal of sommige andere voorwerpen waardoor zij konden duiden wie het recht van spreken had. Wat dan ook het voorwerp is, het draagt respect voor vrijheid van meningsuiting en verzekert de spreker dat hij of zij de vrijheid en macht heeft te zeggen wat in zijn of haar hart leeft, zonder angst van represaille of vernedering.

Om het even wie de talking-stick in zijn of haar handen heeft, heeft de heilige macht van woorden. Enkel hij of zij kan spreken terwijl hij de stok vasthoudt; de andere raadsleden moeten stil blijven. De adelaar veer die aan de talking stick geknoopt is geeft aan hem de moed en wijsheid om eerlijk en wijs te spreken. Het konijn bont op het einde van de stok herinnert hem die zijn woorden van zijn hart komen en dienen zacht en warm te zijn. De blauwe steen zal hem dat herinneren dat de Geweldige Geest het bericht van zijn hart evenals de woorden hoort die hij spreekt. De schaal, regenboogkleurig en altijd veranderend, herinnert hem dat alle creaties veranderen: de dagen, de seizoenen, de jaren en mensen en toestanden veranderen ook. De vier kleuren van de kralen: geel voor de zonsopgang (oosten), rood voor de zonsondergang (westen), wit voor de sneeuw (noorden) en zwart voor de aarde (zuiden); zijn symbolisch voor de machten van het heelal welke hij in zijn handen heeft om zo te spreken wat in zijn hart is. Gehecht aan de stok zijn draden van haar van de geweldige buffel. Hij die spreekt zal dit doen met de macht en kracht van dit geweldige dier.

Volgens de Indianen dient de spreker echter niet te vergeten dat hij binnen zichzelf een heilige vonk van de Geweldige Geest draagt en dat hij daarom ook heilig is. Indien de spreker voelt dat hij de talking-stick niet kan eren met zijn woorden, hij dient af te zien van spreken zodat hij zichzelf niet belachelijk maakt. Wanneer hij weer opnieuw in controle is van zijn woorden, zal hem de talking-stick teruggegeven worden.

Dialooggroep © 2007 HomeDialoogHoe? • ErvaringenArtikelenFAQsContactPrincipesLinks

DialoogavondenRoutebeschrijving

footer image footer image